Wat zegt dat over onze maatschappij? Dat het ‘normaal’ is een burn-out te hebben? Waarom hebben zoveel mensen daar last van?
Een burn-out, letterlijk uitgebrand. Wanneer zijn we uitgebrand? Als we meer energie verbruiken dan opdoen. Door oftewel iets te doen wat ons te weinig energie geeft, oftewel door te weinig rust te nemen. Of een combinatie van beide.
Interessant is dan, waarom hebben we de neiging om meer energie te verbruiken dan te genereren? Zoeken we iets buiten onszelf om ons compleet te maken en is dat nooit genoeg? Is geld of status onze drijfveer i.p.v. inspiratie? Houden we onszelf druk zodat we niet naar onze gevoelens hoeven luisteren? ‘Moeten’ we nuttig zijn om ons waardig te voelen? Zijn we het niet waard om te ontspannen en uit te rusten?
Door drie maanden in Egypte te zijn, waarbij ik voornamelijk op één plek verbleef en me begaf tussen mensen die helemaal niet zo’n ‘last’ hebben van al die druk, kon ik ervaren dat het ook anders kan. Het inzicht dat deze druk niet klopt is voor mij niet nieuw, maar ‘ervaren’ dat het anders kan wel. In Egypte konden mensen gewoon de hele dag naar de zee kijken. Niet dat dit mijn persoonlijke verlangen is, maar het zet dingen wel even in perspectief.
Eenmaal terug in Nederland lukt het me steeds beter om me niet zo te laten beïnvloeden door alles wat hier zo normaal lijkt. Met ups en downs, dat wel. Soms ga ik weer twijfelen: ‘Ik heb toch wel wat beters te doen?’ ‘Ik ‘wil’ mijn kwaliteiten met de wereld delen, ik ‘wil’ creëren, maar hoe dan?’ Nergens word ik enthousiast genoeg van en wat leef ik in een gekke wereld waarbij iedereen prima mee lijkt te kunnen in dit systeem. En dan denk ik weer: ‘Nee! Je ziet het goed. Het klopt niet.’
Zoveel mensen hebben een burn-out, zijn depressief, voelen zich eenzaam, afgevlakt, voelen geen levenslust. Iedereen probeert er ook maar het beste van te maken, mee te komen, erbij te horen.
Een nieuwe weg bewandelen in een oud systeem is uitdagend, want de buitenwereld helpt niet mee. Toch zijn er andere dingen die wel helpen. Een tijdje in een andere cultuur zijn bijvoorbeeld, even uit onze eigen bubbel, waardoor we onze normen en waarden van een afstandje kunnen bekijken. Voor mij helpt ook mijn nieuwe woonplek in de natuur me een handje, maar vooral gelijkgestemden! Mensen die ook zien dat het anders kan. Mensen die ook van binnenuit leven, hun ‘in’tuïtie volgen, of dat in ieder geval proberen. Samen is het zoveel makkelijker. Mensen die bevestigen dat het anders kan, dat er een andere manier van leven bestaat, een mooiere manier. Na zo’n ontmoeting voel ik me vol energie, gecenterd, krachtig en vol goede moed zet ik dan weer een paar stappen op deze nieuwe weg.