De komst van een nieuw tijdperk, dat voel ik ook. Een waarbij we wel in verbinding en liefde leven. Waar we allemaal ons unieke zelf met de wereld delen en zo samen een geheel vormen. Onze joy volgen, richten op wat goed voelt, op liefde. Maar hoe werkt dat dan? Want er bestaat ook zoiets als ‘spiritual bypassing’: ons richten op licht en liefde en wegkijken van alles wat donker is. Oftewel onderdrukken, waardoor de druk alleen maar toeneemt. Totdat het misschien een keer ontploft. Daarentegen geloof ik ook dat wat we aandacht geven groeit. Hoe verhoudt dat zich dan tot elkaar?
Laatst zei iemand tegen mij: ‘Ik word zo gek van die ‘New Age’ mensen. Dat zijn van die mensen die alleen maar plezier maken en ontkennen wat er echt aan de hand is. Dat terwijl op andere plekken verschrikkelijke dingen gebeuren.’ ‘Zou kunnen,’ dacht ik bij mezelf, ‘maar wat is waar?’ ‘Is dit spiritual bypassing? Of zijn dit juist degenen die bijdragen?’ Als we uitzoomen en realiseren dat we allemaal verbonden zijn en allemaal cellen zijn van hetzelfde lichaam, dan is er wat voor te zeggen dat deze mensen juist een positieve invloed hebben op het geheel, omdat ze voluit leven, genieten en dat automatisch ook nog uitstralen naar alles om hen heen.
Hoe gaat dat samen? Ons richten op het positieve en tegelijkertijd het donker erkennen?
‘Old Age’ is wat in me opkwam. De oude visie, waarbij we er geen rekening mee houden dat we allemaal onderdeel zijn van hetzelfde lichaam. Dat voor onszelf zorgen dus ook een positieve invloed heeft op het geheel. Dat dit dus helemaal niet egoïstisch is maar dat het tegenovergestelde eigenlijk waar is: Alleen jij kunt zorg dragen voor jouw deel. Als jij dat niet doet, dan zal jouw deel een ongezond onderdeel vormen in het geheel en ook de omgeving daarmee beïnvloeden.
Omdat we vanuit een visie van afgescheidenheid, die ik de ‘Old Age’ noem, niet beseffen dat we een geheel vormen, lijkt het egoistisch om ons eigen gelukt prioriteit te maken. Vanuit een nieuwe visie, een van eenheid en interconnectedness, beseffen we wel dat we bijdragen door goed voor onszelf te zorgen. Sterker nog, als we alleen maar zouden zorgen dat we zelf gelukkig zijn, en iedereen dat zou doen, dan zou de wereld een liefdevolle vredige plek zijn. Ik ben me ervan bewust dat de situatie iets genuanceerder ligt. Dat omstandigheden elkaar beïnvloeden, sommige mensen zich in lastige situaties bevinden en kinderen vaak nog niet deze verantwoordelijkheid kunnen dragen. Wat ik hier echter wil aangeven is dat we ons eigen geluk veel meer op waarde mogen schatten en hier meer verantwoordelijkheid voor mogen dragen.
Als we ons eigen geluk prioriteit maken, dan stromen we vanzelf over en kunnen we dat delen met alles om ons heen. Dit klinkt allemaal misschien cliché, maar toch zie ik dat we vaak met andere dingen bezig zijn. Daarnaast zal de bijdrage die we leveren veel waardevoller zijn als we zelf vervuld en gezond zijn.
En dan is er nog ‘New Age’, die soms aan spiritual bypassing doet: Door ons alleen maar te richten op licht en liefde gaat het donker echter niet weg. Het donker is er, de ellende is er, de misstanden zijn er. Ze horen er net zo goed bij. Weg kunnen ze niet, maar ze kunnen wel getransformeerd worden. Een proces dat vergelijkbaar werkt in ons eigen lichaam: Door ons verdriet er bijvoorbeeld echt te laten zijn, het te erkennen en bijvoorbeeld te huilen, transformeert het. Het hoeft alleen maar liefdevol erkend te worden en voor de maatschappij is dat niet anders. Alle misstanden, alle ellende, wil gezien worden, zodat ook dit kan transformeren. Het donker wacht wel. Totdat we inzien dat we er echt niet meer omheen kunnen. Deze stap is eerst nodig voordat we als samenleving echt gezond kunnen worden. Ook hier werkt het in ons eigen lichaam hetzelfde: Pijn en stress kunnen we lang onderdrukken, totdat ons lichaam aangeeft dat het echt niet meer kan en het bijvoorbeeld resulteert in een burn-out of een andere ziekte.
Wat denk ik vooral belangrijk is, is om te beseffen dat we allemaal verbonden zijn en samen een geheel vormen. Dat het daarom zowel belangrijk is om ons eigen geluk prioriteit te maken als het donker te erkennen. Oftewel onze aandacht richten op wat ons plezier geeft en ons licht schijnen op het donker zodat het vanzelf niet meer donker is.
Photo by Vivaan Trivedii on Unsplash