Samen dansen in verbinding. Dat gaat niet over leiding nemen of volgen. Echt in verbinding dansen gaat over afstemmen. Afstemmen op onszelf (want daar begint het tenslotte), afstemmen op iets groters dan onszelf, en afstemmen op de ander.
Samen dansen ‘bedenk’ je niet. Het ligt veel genuanceerder. Samen wordt je geleid en de kunst is om steeds weer op die leiding af te stemmen. Via ons eigen lichaam, want dat is onze unieke verbinding daarmee.
Terwijl we ons afstemmen op onszelf en daarmee dus ook op ‘de leiding’, stemmen we ons ook nog af op de ander. Multitasken dus. Continue voelen. Wat wil er gedanst worden? Dan is er geen ruimte meer om na te denken en komen we vanzelf in een flow.
Wanneer we afstemmen op een ander is het de kunst om ook verbonden te blijven met onszelf, zodat we ons niet verliezen. Authentiek blijven. Wat voel ik echt? Hoe wil mijn lichaam bewegen? En nog interessanter, hoe reageert mijn lichaam op de beweging van de ander? Durf ik daar uiting aan te geven? Ook als ik het even niet voel? Even stil sta. Dat dat ook oké is. Als het maar afgestemd is, echt, authentiek. Dan ontstaat iets waarachtigs.
Als we ons echt verbinden met een ander dan is elke dans uniek. Iedereen raakt namelijk iets anders in ons aan, waardoor ook wij weer anders reageren. Anders, maar ook weer niet, omdat er ook altijd een stukje van onszelf in zit. Een stukje van onszelf en een stukje van een ander waardoor steeds iets nieuws ontstaat. Wonderlijk vind ik dat.